یا این که در سطوح پایین تر مثل مسئولین دانشگاه و غیره (هر محیطی که در آن جا زندگی میکنیم).
به این نتیجه رسیدم هردوش لازمه.
ولی دومی خیلی خیلی مهم تر و کارا تره.
داداش نمی خوای شعراتو بدی ما بخونیم؟!!!
همین طوری میای شعرای(شما بخوان مزخرفات موزون)مارو میخونی بعد خودت هیچی هیچی؟!!
ایمیل کن واسم شعراتو برادر!!!!

یک چند، در این مدرسه‌ها گردیدم
از اهل کمال، نکته‌ها پرسیدم

یک مساله‌ای که بوی «عشق» آید از آن
در عمر خود، از مُدرسی نشنیدم !

حافظ میگه:
پیر ما گفت: “خطا بر قلم صنع نرفت”
آفرین بر “نظر پاک” خطا پوشش باد!
بعضی ها گفتن حافظ اینجا به پیرش تیکه انداخته و گفته شما کم و کاستی ها رو زیر سیبیلی رد می کنی!
اما استاد مطهری در کتاب تماشاگه راز، میگه نه! حافظ از بزرگی نظر پیرش به وجد اومده و بهش آفرین گفته.
مگرنه نمی گفت “نظر پاک”
“نظر پاک” تواند رخ جانان دیدن/ که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد
“آیینه” هم که همون “دل” عارفه.
یا
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن / منم که دیده “نیالوده ام” به “بد دیدن”
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم / که در طریقت ما کافریست رنجیدن

چو نگاه روشنت هست چه غم که برگ ها را
به سحرگهان نشویند به روشنان باران.